یک کمی خسته ام و راستش دیگه حوصله جدول و توجه کردن به کالری شماری و سهم های غذایی رو ندارم. وقتی چند روز میگذره و می بینم جدولهام خالی و کچلند بار ذهنی زیادی رو احساس می کنم.
خیلی به تمرکز حواس روی کارم و زندگیم نیاز دارم. الان هم یه چند روزی هست که اشتهام کم شده ( خدا رو شکر) و میل به غذا ندارم.
ورزش می کنم و کلا الان که همش سیرم تصمیم گرفتم حجم غذام رو کم کنم و به دوندگی در جاده ابریشم ادامه بدم.
تکمیل:
من خوبم دوستای گلم. نگران نباشید.
فقط بی حوصله ام و مرض لال مونی گرفتم نه حوصله ورزش دارم و نه وبلاگ نوشتن و در ضمن برنامه دویدن رو هم گذاشتم کنار.
اصلا حال هیچی رو ندارم. شاید تخم کفتر بخورم خوب بشم.
فعلا بای تا موقعیه که تخم کفترها اثرکنه.
+ نوشته شده در شنبه دوم آذر 1387ساعت 9:1 توسط آلبالو
|
