تلاشهای یک آلبالو

عزمم رو برای عوض کردن لایف استایلم و زندگیم خیلی جزم کردم. می خوام خیلی تغییر کنم. می خوام رفتار م و افکارم رو هم عوض کنم.

خب من برگشتم. يك هفته تهران بودم و تو بيمارستان كنار مامانم.  ورزش نكردم و خيلي هم بد غذا خوردم. فست فود بيسكوييت و اين چيزها.  خيلي شل و آويزون شدم. هميشه فكر مي كردم چون خيلي زياد ورزش مي كنم انعطاف پذيري بدنم بالاست ولي امروز صبح كه چند تا از حركتهاي يوگا رو انجام مي دادم از خشكي بدنم تعجب كردم.

تو بيمارستان كه بودم خانومهاي زيادي رو ديدم كه اصلا متوجه بيماريهاي درونشون نبودند و بر اثر اتفاق متوجه شده بودند كه اي دادبيداد چه بيماريهايي كه ندارند و شيوه زندگي خيلي هاشون خوب نبود. ورزش نمي كردند غذاهاي سرخ كرده مي خوردند و مخصوصا آرامش فكري نداشتند. زنهاي دوربرتون رو ديديد ديگه حتما. دا ئم دارند حرص مي خورند. مثلا يه خانومي بود كه وضعيتش خيلي ناراحت كننده بود. تو قلبش باتري بود و چون تحت نظر پزشك بود بعد مدتي  براي اكو اومده بود و موقع اكو خيلي درد داشت تو سينه هاش. و بعد فهميده بودند كه سمت چپ سينه هاش و زير بغلش پر از توده هاي سرطانيه.  و اول بايد اونها رو خارج مي كردند يعني  جاي باتري رو عوض مي كردند مي گذاشتن سمت  راست و بعد تمام سينه و قسمتي از زير بغلش رو خارج مي كردند. و فكر مي كنيد چند سالش  بود؟ فقط 47 سال. خيلي دلم مي خواست كه اون  خانومها با شيوه لايف استايل صحيح آشنا بشن.  همشون يه مشاورو يه روانشناس داشته باشند كه اينهمه با حرص و جوش زندگي نكنند.

مثلا خاله ام كه تهران زندگي مي كنه و دو تا دختر زير 20 سال داره خيلي غصه مي خوره خيلي حرص و جوش مي خوره. اونم 47 سالشه. ولي توانايي بدنيش خيلي پايينه. از من پرسيد چطوري ميري تا بيمارستان. من مسير رو بهش گفتم و گفتم چطوري ميشه با مترو رفت. من خودم به هيچ وجه از پله برقي استفاده نمي كردم چون موقعيت ورزش كه نداشتم گفتم حداقل اينطوري تحرك داشته باشم. گاهي اوقات متوجه نگاههاي مردم مي شدم. درحالي كه همشون تو پله برقي ازدحام كرده بودند و خيلي هم شلوغ بود من تنها از پله ها مي رفتم بالا.

اما خاله ام يه روز از اون مسير رفت و از پله برقي هم استفاده كرد. آخر شب كلي غر مي زد كه واي پاهام درد گرفت اين مسير خيلي ناراحتم كرد.

بهش گفتم بايد تحركت رو بيشتر كني نزديك خونتون كه باشگاه هست چرا نمي ري ورزش كني. اينجوري مفاصل و عضلاتت خيلي زودتر پير ميشه. جوابم رو داد اي بابا من كه همش در حال بدو بدو ام.

و تو اين مدت ميديدم كه چقدر غذاهايي رو مي خوردند كه از نظر من سمه و لب بهشون نمي زنم.

البته درسته كه آرامش و اعصاب خيلي تو حفظ سلامتي اهميت داره ولي خب اين چيزها هم مهمه. خود ورزش خيلي براي روحيه خوبه. اينكه تو مترو تنها كسي باشه كه فقط از پله استفاده مي كنه خيلي باعث غروره. و به نظرم خيلي شادي بخشه. البته تو اين مدت آدمهاي زيادي رو ديدم كه از پله برقي استفاده نمي كردند و جالبه كه بعضيهاشون مسن هم بودند. ورزش انسان رو جوون مي كنه .

خب من از سه شنبه يه برنامه 8 هفته اي ديگه رو شروع مي كنم. با تكيه به ورزش و تغيير عادتهاي غذايي و لايف استايل بهينه تر. الان مي فهمم كه نتيجه اين تلاشها شايد به نظر خودم نياد اما باعث شده كه با اطرافيانم متفاوت بشم و تقريبا كسي شدم كه به سلامتيش و زندگيش اهميت ميده. در حالي كه درصد زيادي از مردم خيلي از اين مسائل دورند.

اينا رو براي آزي هم فرستادم. اما طبق دستور خودش تو وبلاگم هم ميذارمش.

دلمه بادنجان
بادنجان 2 عدد بزرگ- 60 كالري
گوجه فرنگي : 3 عدد نگيني خرد شده -60 كالري
عدس: 60 گرم- 200 كالري
پياز : 1 عدد- 20 كالري
سير دو حبه-20 كالري
گشنيز و جعفري خرد شده
نمك و فلفل
روغن زيتون يك قاشق مربا خوري-100 كالري
جمع=460
هر نفر:230 كالري
طرز تهيه:
عدسها را بگذاريد بپزد. مواظب باشيد له نشود. بادنجانها را بدون اينكه پوست بكنيد از وسط نصف كنيد و داخلش رو خالي كنيد. داخل بادنجانها به اندازه يك سانت گود باشد.محتويات داخل بادنجان را ريز خرد مي كنيم. بادنجانها را در آب به مدت 5 تا 6 دقيقه مي جوشانيم تا نرم شود.
پياز و سير را در روغن زيتون تفت مي دهيم. اگر شعله گاز ملايم باشد همان يك قاشق روغن كافيست.  عدس، گوجه فرنگي و مواد داخل بادنجان و گشنيز و جعفري را به آن اضافه مي كنيم. مواد را به مدت 15 دقيقه روي حرارت ملايم هم بزنيد.
سپس مواد را داخل بادنجان مي ريزيم. براي اينكه خوشمزه تر بشه مي تونيد به مدت 5 دقيقه بزاريدش تو فر تا گريل بشه.

نان گوجه فرنگي ( سبوس دار و فوق العاده خوشمزه)

آرد : 4 فنجان

سبوس : 1.5 فنجان

پودر خمير ترش: 1 قاشق مربا خوري

روغن زيتون: 1 قاشق مربا خوري

عسل: يك قاشق چايخوري

آب نيم گرم : يك ليوان

گوجه فرنگي: سه عدد

زيره يا كنجد : به مقدار لازم

نمك

گوجه فرنگي ها را نگيني خرد مي كنيم و به آن روغن زيتون اضافه مي كنيم و كمي با قاشق هم مي زنيم تا روغن زيتون و گوجه مخلوط شوند. پودر خمير ترش را در ظرفي ميريزم و آب را به آن اضافه مي كنيم و روش رو مي پوشونيم تا چند دقيقه بماند و پف كند.

بعد آرد رو الك و به خمير ترش اضافه مي كنيم . از آرد يك فنجان رو نگاه مي داريم. سبوس عسل و نمك را هم اضافه مي كنيم. در مرحله آخر گوجه فرنگي ها را اضافه مي كنيم. خمير را ورز مي دهيم . اگر به دست مي چسبد آرد باقي مانده را كم كم اضافه مي كنيم. خمير بدست آمده نبايد به دست بچسبد و خيلي هم نرم و لطيف است.

روي خمير را بپوشانيد و بگذاريد يك ساعت بماند. بعد از يك ساعت قالبي را كمي با روغن زيتون چرب مي كنيم و خمير را داخل آن مي گزاريم و روي آن زيره يا كنجد مي پاشيم. زيره را به داخل نان هم مي توانيم اضافه كنيم.

اگر قالب نداريد مي توانيد با دست گلوله هاي كوچك درست كنيد و داخل ظرفي بچينيد. اينطوري لقمه اي و خوشگل هم مي شه. به مدت 30 دقيقه نان را در فر به حرارت 200 درجه سانتي گراد مي گذاريم.

تکمیل:

من يه مدتي نمي تونم بيام اينجا و آپديت كنم. چند روزه كه هر چي مي خورم رو تو فیت دی مي زنم. اولش يك كمي مشكله چون غذاهاي ما تو ايران با غذاهاي كشورهاي ديگه متفاوته اما مي شه باهاش كار كرد. اما به نظرم خيلي خوبه مي شه ديد هر غذايي كه مي خوريم چي داره و چقدر برامون مفيده. و بعد هم ته هر روز مي شه ديد كه مثلا از كدوم ويتامين كم رسيده بهت.

من بايد برم تا تو بيمارستان كنار مامانم باشم. خيلي دلهره دارم و اعصابم داغونه. ممنون ازتون كه بهم دلداري و اميدواري داديد.