تلاشهای یک آلبالو

اگر عقب بنشینیم دوباره به وحشیانه ترین شکل ممکن سنگسارمان میکنند.. دوباره در لابه لای پتیشنها گم میشویم, سرخورده میشویم.
اگر عقب بنشینیم دوباره دارمان میزنند.. دوباره روبروی تلویزیون و مانیتور اشکمان سرازیر میشود, دوباره سرافکنده میشویم.
اگر عقب بنشینیم دوباره امیدرضا میرصیافی را میکشند.. دوباره آه و فغان و ناله میکنیم.
اگر عقب بنشینیم دوباره جنازه های عزیزانمان را در برو بیابان و خانه هایشان مسله شده میابیم.. دوباره حتی در خارج هم ترور میشویم, دوباره قاتلان آزاد میشوند.
اگر عقب بنشینیم دوباره سید حسن نصر الله و هوگو چاوز و خالد مشعل و تروریستهای عراق ما را به یغما میبرند.. دوباره محتاج نان شب میشویم, دوباره خواهرانمان را در دبی و دیگر جاها حراج میکنند.
اگر عقب بنشینیم دوباره با رخت شرم آور احمدی نژاد و رهبرش خود را به جهانیان معرفی میکنیم.. دوباره شرمنده و سربزیر میشویم.
اگر عقب بنشینیم دوباره با سلاحهای عهد بوقی روسیه و چین مانور میدهیم.. دوباره برای جنگ و ویرانی کشورمان لحظه های تلخ را میشماریم.
اگر عقب بنشینیم دوباره ایران, ایران من و تو نخواهد بود.. ایران ضد ایرانیان خواهد بود.
اگر عقب بنشینیم دوباره کوی دانشگاه را به خاک و خون خواهند کشید.. دوباره تابوت دانشگاه را بر شانه هایمان حمل خواهیم کرد.
اگر عقب بنشینیم دوباره ایران را از ما میگیرند, دوباره باید ویزای خود را از کشورهای خارجی گدائی کنیم, دوباره بجای ایران دیگر کشورها را آباد میکنیم.
اگر عقب بنشینیم دوباره شاهد سقوط و بی اعتباری هر روز و هر شب میشویم, دوباره قاتلان با اعتبار و حیثیت ما ریخت و پاش میکنند و به جای ایران دیگر کشورها را آباد میکنند.
اگر عقب بنشینیم دوباره من را از تو, تو را از من فیلترمیکنند.. دوباره ایران میسوزد.
...
اگر عقب بنشینیم دوباره شکست میخوریم.. هموطن بیا تا دوباره عقب ننشینیم.